De scheiding van Kerk en Staat staat nergens vermeld in de Nederlandse grondwet. In Nederland is er slechts een wettelijk vastgelegde verhouding tussen Kerk en Staat die op zichzelf vrij diffuus is. Het is dan ook verbazend dat zelfs kamerleden en ministers aan komen met de scheiding van Kerk en Staat in de discussie rond de hostierel – nota bene om juist duidelijk te maken dat de Kerk moet doen wat de Staat vindt.

Waar men in deze dagen op doelt met ‘scheiding van Kerk en Staat, is de godsdienstvrijheid. Maar godsdienst en kerk zijn niet synoniem – verre van zelfs. Godsdienstvrijheid is slechts een algemeen grondrecht, maar afhankelijk van hoe de godsdienst wordt ingevuld, kan zij samen vallen met Kerk, maar kan er ook volstrekt van verschillen. De staat hanteert overduidelijk steeds meer een opvatting van godsdienst die niet met ‘kerk’ samenvalt, maar alleen met individu. Dit is de grote truc die door Nazi’s, communisten en libertijnen is uitgehaald, is dat zij iedere kerk vervolgden die niet in hun pas liep, maar tegelijk een soort piëtisme propageerde, omdat piëtisme volstrekt indivudualistisch is. Onder meer de partijen D’66, de PVV en GroenLinks hanteren een soortgelijke godsdienstopvatting.