Er is een storm opgestoken in het glas water dat Catholica heet. We stonden als redactie nogal te kijken van de reacties op onze steunpetitie aan de pastoor van Reusel. Landelijke media-aandacht, mails, kritisch (hatend) en steunend (liefhebbend). De kwestie is wat ons betreft vrij simpel. Onze actie is opgezet nadat een verzoek tot zoiets van een derde tot ons kwam. Het leek ons een goed idee om onze opvattingen over kameraadschap en verbondenheid niet alleen vorm te geven door middel van artikelen, maar ook door een steunbetuiging in de vorm van een petitie. De daarbij behorende tekst is vrij simpel: de pastoor van Reusel wordt lastig gevallen en de kerk doet niets voor hem. Dat is natuurlijk wat kort door de bocht, maar de mensen moeten het maar vatten. Deze petitie ging en gaat dus niet in de eerste plaats over homoseksualiteit of over de opvattingen van de desbetreffende pastoor in dezen. Ook desbetreffende pastoor houdt er – van wat wij uit de media weten – een bredere zondenspiegel op na dan alleen die van praktiserende homorelaties.
Het bevreemdt ons dat menig criticus onze actie wel zo interpreteert. De teksten die deze misinterpreten ons opstuurden en opsturen zullen wij u besparen. Het is blijkbaar wel toegestaan dat menigeen zich schaart achter een prins carnaval; het is niet toegestaan dat gelovigen zich publiekelijk achter een priester scharen. De dogmatische houding die ons wordt verweten betreft dus vooral het dogma van kameraadschap en verbondenheid. Christenen mogen niet meer voor elkaar opkomen; pas als ze elkaar in de steek laten is een bepaalde lobby blij en tevreden.
Er kwam ook kritiek van medestanders en meelevenden. Zoals: “Een punt is wel dat abortuspolitici, ongehuwd heteroseksueel samenwonenden etc. niet actief uitgesloten worden van de H. Communie heden ten dage en vroeger zeer zeker wel. De consequentie is wel belangrijk. Wellicht kunnen jullie als redactie de hoge eisen voor de H. Communie in de R.K. Kerk benadrukken – herstel van het Heilige. Dat geldt voor homoseksuelen en heteroseksuelen evenzeer.” Dit geluid klonk meer. Men kon zich voorstellen dat sommige welwillende homo’s zich geviseerd voelen door een Kerk die veertig jaar lang deed alsof de neus bloedde en die dan opeens op dit punt weer terugkrabbelt. Een enkeling vond zelfs dat politici die zich actief inlaten met pro-abortus politiek en beleid, ook christenen, een grotere zonde begaan dan praktiserende homo’s.
Hier heeft men een punt. Onze actie is echter niet in de eerste plaats ingegeven vanwege het enkele punt van homoseksualiteit, maar veeleer door het feit dat hier onzes inziens de priester buiten spel wordt gezet door het bisdom. Let wel: niet de kritiek op de acties in Den Bosch, maar het steunen van de pastoor van Reusel was en is ons eerste doel. Kritiek op de acties in Den Bosch of op het fenomeen homopraxis kunnen wij zeker wel formuleren, maar was hier niet aan de orde. Dat het er toch in werd gelezen, typeert volgens ons alleen maar de hysterie die er onder meer door politici van de PvdA, organisaties als het COC en anderen is opgeroepen en nog steeds wordt aangewakkerd.
De petitie zal binnenkort worden gestopt. Niet alleen omdat aantallen steunbetuigingen voor ons niet van belang zijn – we houden geen referendum en weten dat we gering in getal zijn – maar ook omdat we geen zin hebben steeds maar weer alert te moeten zijn wat ons vijandig gezinde personen er nu weet op smijten.
Door webterreur heeft onze site er enige tijd ’afgelegen’. Niet dat we daar wakker van liggen – het bevestigt nogmaals ons beeld – maar het maakt wel duidelijk waar het hier om gaat: het monddood maken van het christelijke en afwijkende geluid in dit landje. Volgens Robespierre was terreur de combinatie van deugd en geweld. Door middel van voortdurend digitaal en verbaal geweld probeert men andersdenkenden te doen zwichten voor de nieuwe moraal. Het is duidelijk dat sommige – en wij weten: lang niet alle! – leden van de homolobby zich van dit mechanisme bedienen.
Ten slotte: hierbij betuigen wij ook onze steun aan de homoseksuele medemens die vanuit trouw aan de Kerk en haar leer ervoor kiest in een heilige staat te leven. Hoewel onze cultuur het moeilijk maakt heilig i.c. celibatair te leven, weten wij van broeders en zusters die dit toch doen en ook onze petitie ondersteunen. Met vallen en opstaan, gesterkt door het sacrament van boete en verzoening. Als kinderen van de Kerk en leden van het lichaam van Jezus Christus. De agressieve lobby van de laatste tijd probeert hun geloof te doen wankelen en te beschadigen. Wij bidden niet alleen voor de pastoor van Reusel, maar ook voor deze broeders en zusters.
de redactie